Een nieuwe koers

Dingen Duiden ⚡️ - september 2020

Hoi lieve lezer,

Daar ben ik weer met de maandelijkse Dingen Duiden nieuwsbrief! Vandaag een wat meer persoonlijke brief, want ik had afgelopen maand een belangrijk inzicht.

Spoiler: dit is voorlopig de laatste maandelijkse nieuwsbrief. Waarom lees je zo.

En ik deel uiteraard weer mijn lees-, luister- en kijktips, zoals altijd. 😊

Veel leesplezier,
Susan


🪁 Een nieuwe koers

De zomer is voor mij altijd een reflectieperiode. Ik ben in augustus jarig, het is rustiger qua werk en ik ga vaak even weg. Dit jaar ook; ik zat tien dagen in Groningen om op te passen op de twee katten van een goede vriendin. Een mooi moment om van een afstandje na te denken over de afgelopen periode en de toekomst.

Het Noorderplantsoen in Groningen, waar ik elke dag wandelde.

Precies een jaar geleden besloot ik om te stoppen met freelance klussen op het gebied van marketing en tekstschrijven, zodat ik me volledig kon gaan richten op gespreksleiding bij evenementen. Ik had daarvoor flink wat spaargeld opzij gezet, want het was natuurlijk niet gelijk een vetpot.

In het najaar van 2019 pakte ik zoveel mogelijk kansen, vaak vrijwillig of tegen een kleine vergoeding. Ik was assistent van de dagvoorzitter bij een NRC Live event, presentator bij het InScience Film Festival in Nijmegen, leidde een deelsessie bij het ProBiblio symposium en het hoogtepunt was wel dat ik moderator was bij het Zweefcafé in TivoliVredenburg.

Dit voorjaar wilde ik lekker doorstomen met ervaring opdoen en mijn netwerk uitbouwen, zodat ik vanaf dit najaar ervan zou kunnen leven. Daarnaast wilde ik blijven bloggen en podcasten, dat leek me een leuke combinatie van offline en online.

Maar, je raadt het al…

Toen kwam corona en werden alle events geannuleerd.

Ik wilde het een tijdje aanzien, in de hoop dat ik dit najaar verder kon waar ik was gebleven. September werd mijn ijkpunt, dan moest ik wel weer (zicht op) opdrachten hebben.

Dat is nu en heel eerlijk? Ik heb geen opdrachten.

In het voorjaar heb ik genoeg gedaan, daar niet van. Ik gaf mijn website een make-over, maakte een e-book en video’s over acne en hielp mee met het opzetten van online meetups voor VPRO Tegenlicht in Amersfoort.

Maar vorige week in Groningen merkte ik iets op. Ik heb alle tijd gehad om te onderzoeken wat ik met gespreksleiding wilde doen, maar dat heb ik steeds voor me uitgeschoven. Dat komt wel weer als alles ‘normaal’ is, dacht ik.

Opeens realiseerde ik me: is dat uitstellen niet een teken aan de wand?

Ik vind gespreksleiding blijkbaar niet zó leuk, anders had ik afgelopen tijd wel online sessies willen modereren en mezelf actief gepromoot.

Ik moest denken aan een uitspraak van gewoonte-expert James Clear. Als je iets wilt bereiken, moet je vooral het proces leuk vinden, niet alleen het doel. Wat de uitkomst dan ook is, je doet het met plezier.

Dat is het. Ik vind het proces niet leuk genoeg. Ik wil best gespreksleider zijn, maar ik wil het niet koste wat het kost bereiken. Ik vind vooral het idee van gespreksleider leuk, niet het werk zelf om dat te bereiken.

Hetzelfde heb ik met artikelen schrijven. Ik leg de lat heel hoog, maar loop dan al snel vast. Terwijl ik in mijn artikelen schrijf dat je niet te perfectionistisch moet zijn en dat je niet bijzonder hoeft te zijn voor een waardevol leven.

Ondertussen streef ik dat zelf wel na. Ik wil wél bijzonder zijn en alles supergoed doen.

Ik leefde niet naar mijn eigen waarden, merk ik nu. Dat voelt heel stom om toe te geven. Gespreksleiding, inhoudelijk schrijven, podcasts opnemen met wetenschappers: het is heel tof, maar ik vind het ook erg intensief. Het kost me veel moeite en ik worstel veel met mijn energie, inspiratie en motivatie.

Ik heb afgelopen tijd gemerkt wat ik wél vanzelf -en met veel plezier- oppak: video’s maken, prutsen aan websites en in Canva een e-book in elkaar zetten. Creatief bezig zijn, dingen maken en redigeren. Daardoor raak ik in flow en vergeet ik compleet de tijd.

Ik heb dat lang gezien als ‘te simpel’ en niet inhoudelijk genoeg, maar dat is natuurlijk onzin. Als ik het leuk vind, dan is dat toch genoeg?

Anyway, wat betekent dit?

Ik wil meer mijn flow achterna in mijn werk. Ik wil plezier hebben in het proces, niet alleen het doel. Ik hou van dingen redigeren en creëren, online en offline. Ik ben momenteel nog op zoek naar de juiste vorm daarin. Ik heb op een paar interessante functies gesolliciteerd en ben aan het nadenken over de juiste vorm voor freelance werkzaamheden.

En daarnaast? Ik wil even geen verplichtingen rond mijn blog en podcast. Gewoon mijn flow verder ontdekken. Schrijven en video’s maken wanneer ik inspiratie heb, of wellicht iets heel anders. Ik verlang naar meer schilderen en tekenen, dat wil ik vaker gaan doen. Wie weet wat dat me gaat brengen.

Misschien wil ik ooit wel weer gaan presenteren, inhoudelijk schrijven of podcasten over een tijdje, maar misschien ook niet. Ik zie wel waar mijn flow mij brengt.

Dat is de reden dat ik ook deze nieuwsbrief niet meer maandelijks ga schrijven. Ik verwacht wel dat ik er regelmatig eentje blijf versturen, maar dan zonder vaste planning of opzet. Gewoon wanneer ik zin en inspiratie heb.

Blijf vooral abonnee als je af en toe een update wilt krijgen van mijn ontdekproces. Het zal wat minder vastomlijnd zijn, maar met meer plezier. Ik heb er zin in.

Dankjewel voor het lezen van dit lange verhaal, het moest er even uit. 💛


📺 Fijne mediatips

Mijn lees- luister en kijktips van afgelopen maand die ik graag met je deel!

🌿 “Het probleem van het leven als project is dat je je eigen leven reduceert tot een instrument om een bepaald doel in de toekomst te behalen. Daardoor ga je te veel in die toekomst leven, en vergeet je de momenten van zingeving die zich juist nu afspelen.”
Een treffend artikel in de Volkskrant over je leven als een project zien, zingeving en streven naar geluk. Het leek wel alsof dit voor mij geschreven was.

🧐 De nieuwste aflevering van BOOS legt een vervelende ontwikkeling bloot, namelijk influencers (en coaches) die dure adviezen aanbieden zonder enig diploma of wetenschappelijke achtergrond. In dit geval gaat het om de website mamaworden.nl, mede opgericht door influencer Annic ten Duis, waar dubieuze bloedtesten worden aangeboden voor vrouwen met een kinderwens. Annic accepteert geen kritiek en gaat ieder gesprek uit de weg. Goed om hier scherp op te zijn.

🧬 Niet heel goed geacteerd, maar wel leuk om te zien: de Duitse serie Biohackers op Netflix. Er komen allerlei recente technieken voorbij, zoals genetische modificatie, nootropics en geïmplanteerde chips.

⏱ Wel heel sterk is de nieuwe film Tenet van Christopher Nolan. Aanrader om in de bios te zien, nu het weer kan! Ik hou wel van zulke filosofische, maar ook spannende films. Inclusief tijdreizen en natuurkundige wetten, maar ook met knappe hoofdrolspelers.

🎨 Mijn laatste obsessie op Instagram is de jonge kunstenaar @evergreenqveen Brittnie. De mix van nostalgie, planten, gezellige leeshoekjes, pastelkleuren en games vind ik helemaal fantastisch.

🤓 Een serieuzer geluid op Instagram is mediacriticus Madeleijn van den Nieuwenhuizen, aka @zeikschrift. Ze lanceerde afgelopen maand haar nieuwsbief (ook op Substack!) genaamd Vrijschrift. Een persoonlijke nieuwsbrief waarin ze maatschappelijke thema’s onderzoekt, leestips geeft en memes deelt. Een aanrader om je voor in te schrijven, haar inzichten zijn altijd verfrissend en diepgaand.


Dat was ‘m weer. Ik hoop dat je mijn zoektocht, hersenspinsels en tips blijft volgen. Je zult de volgende nieuwsbrief vanzelf zien verschijnen.

Heb jij ideeën of feedback voor mij, laat het me vooral weten.

Tot gauw!

Susan